Τα social media έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας, όμως συχνά λειτουργούν ως πεδίο συνεχών συγκρίσεων που επηρεάζουν την αυτοεικόνα και την ψυχική μας ευεξία.
Σύμφωνα με την ψυχολόγο-ψυχοθεραπεύτρια Ιωάννα Τσαμπαλάτη-Βακαλοπούλου, η έκθεση στις επιμελημένες στιγμές της ζωής των άλλων μπορεί να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση ότι υστερούμε ή ότι η δική μας ζωή δεν είναι αρκετά επιτυχημένη, όμορφη ή ενδιαφέρουσα.
Η κοινωνική σύγκριση είναι μια φυσική ανθρώπινη τάση, όμως στην ψηφιακή εποχή ενισχύεται από εικόνες και περιεχόμενο που παρουσιάζουν μόνο ένα μικρό, συχνά εξιδανικευμένο, μέρος της πραγματικότητας. Η ενίσχυση της αυτογνωσίας, η συνειδητή χρήση των social media και η εστίαση στις προσωπικές μας αξίες μπορούν να μας βοηθήσουν να απομακρυνθούμε από τον φαύλο κύκλο των συγκρίσεων και να καλλιεργήσουμε μια πιο υγιή σχέση με τον εαυτό μας.
Διαβάστε περισσότερα στο σχετικό άρθρο της στο Grace
Μια σύγκριση που δεν σταματά
Η σύγκριση με τους άλλους είναι φυσικό κομμάτι του πώς καταλαβαίνουμε τον εαυτό μας. Παλιότερα γινόταν σε μικρούς κύκλους: οικογένεια, σχολείο, δουλειά, παρέα. Τα κοινωνικά δίκτυα άλλαξαν το τοπίο, γιατί μέσα σε λίγα λεπτά βλέπουμε στιγμιότυπα από τη ζωή δεκάδων ανθρώπων, και έτσι η σύγκριση γίνεται πολύ πιο συχνή και πιο έντονη.
Μια επιλεγμένη εικόνα της πραγματικότητας
Στα social media οι περισσότεροι μοιράζονται ό,τι θέλουν να θυμούνται ή να δείξουν: ένα ταξίδι, μια επιτυχία, μια όμορφη βραδιά. Οι δύσκολες μέρες και οι αμφιβολίες σπάνια φαίνονται. Εμείς όμως ξέρουμε όλες τις πλευρές της δικής μας ζωής και τις συγκρίνουμε με ένα μικρό, προσεγμένο κομμάτι της ζωής των άλλων.
Τι κάνει στην αυτοεκτίμηση
Η ψυχολογία ονομάζει «σύγκριση προς τα πάνω» τη σύγκριση με ανθρώπους που φαίνονται πιο επιτυχημένοι. Μπορεί να φέρει σκέψεις όπως «εγώ είμαι πίσω», ακόμα κι όταν η ζωή μας προχωρά κανονικά. Η προσοχή φεύγει από τη δική μας πορεία, και οι δικές μας επιτυχίες φαίνονται μικρές όταν τις μετράμε με το μέτρο κάποιου άλλου.
Δεν φταίει η σύγκριση, αλλά το μέτρο
Η Ιωάννα σημειώνει ότι η σύγκριση δεν είναι από μόνη της αρνητική· μπορεί να γίνει έμπνευση ή κίνητρο. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η αξία που δίνουμε στον εαυτό μας εξαρτάται υπερβολικά από το πώς φαίνεται η ζωή μας δίπλα σε αυτή των άλλων.
Επιστροφή στη δική μας πορεία
Όταν καταλαβαίνουμε τον μηχανισμό, βλέπουμε τις εικόνες της οθόνης με περισσότερη επίγνωση: κάθε άνθρωπος κινείται με τον δικό του ρυθμό και τις δικές του συνθήκες. Η αξία μιας ζωής, καταλήγει το άρθρο, δεν κρίνεται από το πόσο εντυπωσιακή φαίνεται, αλλά από το πόσο αυθεντικά τη ζούμε.




