Η πανδημία και η ψυχική μας υγεία
Το άρθρο του jenny.gr, γραμμένο για την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, εξετάζει ποιες ηλικίες επηρεάστηκαν περισσότερο από την πανδημία και με ποιον τρόπο. Η Ιωάννα Τσαμπαλάτη-Βακαλοπούλου εξηγεί ποιες ψυχικές δυσκολίες αυξήθηκαν κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού.
Μια κατάσταση κρίσης
Η πανδημία, σημειώνει η Ιωάννα, ήταν μια κατάσταση κρίσης και ήταν αναμενόμενο να έχει πολλές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία. Ο παρατεταμένος εγκλεισμός και η απόσυρση, μαζί με μια πιο αρνητική ματιά για τον εαυτό, τον κόσμο και το μέλλον, συνέβαλαν στην αύξηση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων. Παράλληλα αυξήθηκαν οι αγχώδεις δυσκολίες, λόγω του φόβου της νόσησης, ενώ σε ορισμένες ομάδες, όπως το υγειονομικό προσωπικό, γίνεται λόγος και για μετατραυματικό στρες.
Δεν επηρεάστηκαν όλοι το ίδιο
Η ένταση των επιπτώσεων εξαρτάται από το ψυχικό υπόβαθρο του καθενός και από τις συνθήκες στις οποίες ζει και εργάζεται. Όσοι ήδη αντιμετώπιζαν ψυχικές δυσκολίες μπορεί να τις είδαν να εντείνονται. Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία ήταν από τους πρώτους που ένιωσαν το βάρος της κρίσης. Μάλλον κανείς, συμπεραίνει η Ιωάννα, δεν έμεινε εντελώς ανεπηρέαστος.
Ένας κοινός φόβος
Κάθε άνθρωπος βίωσε την περίοδο διαφορετικά. Μια κοινή ανησυχία όμως, ακόμα κι αν δεν τη συνειδητοποιούσαν όλοι στον ίδιο βαθμό, ήταν ο φόβος της απώλειας: της δικής μας υγείας ή των ανθρώπων που αγαπάμε.
Ο χρόνος της επούλωσης
Μεγάλο μέρος του πληθυσμού επιστρέφει σταδιακά στους ρυθμούς του, όμως ο καθένας χρειάζεται τον δικό του χρόνο. Το μήνυμα της Ιωάννας είναι να μην αγνοούμε και, κυρίως, να μην αναβάλλουμε τη φροντίδα του ψυχισμού μας, ώστε οι πληγές να κλείσουν σωστά και όχι μόνο επιφανειακά.
