Η περίοδος των γιορτών, παρότι συνδεδεμένη με χαρά και συντροφικότητα, μπορεί να εντείνει τη μοναξιά για όσους αισθάνονται αποκομμένοι ή έχουν ανεκπλήρωτες συναισθηματικές ανάγκες. Η Ιωάννα Τσαμπαλάτη-Βακαλοπούλου, Ψυχολόγος (MSc)-Ψυχοθεραπεύτρια, αναλύει πώς η “γιορτινή μοναξιά” και ο καταναλωτισμός επηρεάζουν την ψυχική υγεία.
Διαβάστε περισσότερα΄στο σχετικό άρθρο της στο Grace
Όταν η εικόνα των γιορτών δεν ταιριάζει με τη ζωή μας
Φώτα, γεμάτα τραπέζια, στιγμές με αγαπημένους: για πολλούς αυτή η εικόνα απέχει από όσα ζουν, και οι γιορτές φέρνουν στην επιφάνεια μοναξιά και ανάγκη για ουσιαστική σύνδεση. Το άρθρο εξετάζει πώς η μοναξιά και ο καταναλωτισμός αυτής της περιόδου επηρεάζουν την ψυχική μας υγεία.
Η μοναξιά ως εσωτερική εμπειρία
Η μοναξιά δεν είναι μόνο η απουσία ανθρώπων, αλλά η αίσθηση ότι οι σχέσεις μας δεν καλύπτουν τις συναισθηματικές μας ανάγκες. Τις γιορτές συχνά εντείνεται, καθώς τα social media γεμίζουν εικόνες ευτυχίας. Μπορεί να πλήξει την αυτοεκτίμηση και να φέρει σκέψεις ότι «κάτι λείπει» ή ότι «δεν ανήκουμε», ιδιαίτερα σε όσους ζουν μια απώλεια ή δύσκολες οικογενειακές σχέσεις.
Η κατανάλωση ως υποκατάστατο
Οι διαφημίσεις υπόσχονται ότι ένα ακριβό δώρο ή ένα πλούσιο τραπέζι θα μας κάνουν ευτυχισμένους. Η αγορά δίνει πράγματι στιγμιαία ευχαρίστηση, αλλά σύντομα το κενό επιστρέφει. Η Ιωάννα σημειώνει ότι, όταν η κατανάλωση γίνεται βασικός τρόπος να νιώσουμε καλύτερα, φέρνει άγχος για τα οικονομικά, ενοχές και μια αυτοεκτίμηση που εξαρτάται από εξωτερικά στοιχεία.
Τι μπορεί να βοηθήσει
Να αναγνωρίσουμε ότι η μοναξιά είναι φυσιολογική και να τη μοιραστούμε με έναν φίλο ή έναν ειδικό. Να δώσουμε χρόνο στις σχέσεις αντί για το «τέλειο δώρο». Να δημιουργήσουμε δικές μας παραδόσεις, αν η καθιερωμένη εικόνα μάς αγχώνει. Να χαρίζουμε εμπειρίες αντί για αντικείμενα, και να φροντίσουμε τον εαυτό μας, με κίνηση ή ακόμα και με την αρχή μιας ψυχοθεραπείας.
Δύο όψεις της ίδιας ανάγκης
Η μοναξιά και ο καταναλωτισμός των γιορτών εκφράζουν, τελικά, την ίδια ανθρώπινη ανάγκη για σύνδεση. Οι γιορτές δεν είναι για να αποδείξουμε κάτι στους άλλους, αλλά μια ευκαιρία να ξανασυνδεθούμε με ό,τι έχει πραγματικά σημασία.
