Αφορμή ένα περιστατικό εκφοβισμού
Με αφορμή ένα περιστατικό σωματικής και ψυχολογικής βίας σε βάρος μιας έφηβης στη Θεσσαλονίκη, το Grace ρώτησε την Ιωάννα αν η βία ανάμεσα σε ανηλίκους αυξάνεται ή απλώς γίνεται πιο ορατή. Η απάντησή της: συμβαίνουν και τα δύο. Τα περιστατικά έχουν αυξηθεί, ιδιαίτερα μετά την πανδημία, και παράλληλα μαθαίνουμε γι’ αυτά πιο συχνά.
Ένα φαινόμενο με πολλές αιτίες
Η βία και η παραβατικότητα στους ανηλίκους είναι πολυπαραγοντικό φαινόμενο, και γι’ αυτό η αντιμετώπισή του χρειάζεται τη συνεργασία πολλών. Ο πρώτος παράγοντας που πρέπει να εξετάσουμε, σημειώνει η Ιωάννα, είναι η οικογένεια: το πώς εκφράζονται και διαχειρίζονται εκεί ο θυμός και οι συγκρούσεις.
Ο ρόλος του σχολείου
Επειδή τα περισσότερα περιστατικά εκφοβισμού συμβαίνουν στο σχολείο, το σχολείο χρειάζεται να δρα όχι μόνο όταν κάτι έχει ήδη γίνει, αλλά και προληπτικά: να καλλιεργεί κλίμα αποδοχής και ισοτιμίας, να βοηθά κάθε παιδί να αναδείξει τα δυνατά του σημεία και να μαθαίνει στους μαθητές να λύνουν τις διαφορές τους με διάλογο, μέσα από βιωματικές μεθόδους.
Μέσα ενημέρωσης και social media
Τα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα συχνά προβάλλουν επανειλημμένα σκηνές εκφοβισμού για να τις καταδικάσουν. Όπως εξηγεί η Ιωάννα, αυτό μπορεί να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα, γιατί εξοικειώνει τα παιδιά και τους εφήβους με ακραίες εικόνες βίας.
Μας αφορά όλους
Ο εκφοβισμός δεν αφορά μόνο το παιδί που εκφοβίζει και αυτό που εκφοβίζεται, αλλά και όσους βλέπουν ή γνωρίζουν και σιωπούν. Η βία σε μικρή ηλικία συχνά μας κάνει να σωπαίνουμε και αφήνει σημάδια που φαίνονται αργότερα. Γι’ αυτό χρειάζεται καθαρή φωνή, μηδενική ανοχή και στήριξη, και από ειδικούς ψυχικής υγείας, για τα παιδιά και τις οικογένειές τους.




